Büyüdükçe her şeyi farklı görmeye, eskisi gibi tat alamamaya kolayca mutlu olamamaya başlıyoruz. Öyle ki resmen çocukken her şeyin tadı bir başkaymış gibi geliyor. Pek çoğumuz tuhaf oyunlar oynamayı, minik yaramazlıklar yapmayı da dünyaya tamamen saf duygularla bakmayı özlüyoruz. Bir de fiziken büyümemize rağmen keşke hala küçük bir çocuk olabilsem de hala yapabilsem dediğimiz şeyler var. İşte bunlardan bazılarını sizler için sıraladık;

1. Herkesin içinde umarsızca ağlayabilmek.

Rezil mi oldum? Kim ne düşünür? Gibi sorulara aldırmadan kendini tutmamak kadar büyük bir lüks var mı?

2. Herhangi bir art niyet beklemeden tamamen saf duygularla arkadaş olabilmek.

Şimdi istesek bile kimseye kolayca güvenemediğimiz için arkadaş olamıyoruz, ya da olsak bile daima kendimizi korumaya çalışıyoruz. Oysa çocukken öyle miydi?

3. Canımızın istediği her yerde uyuyabilmek.

Misafirlikte, arabada, anne- baba kucağında...

4. Anne- babanın ortasında yatmak.

Nadir de olsa belki bazılarımız şimdi de yapıyordur.

Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)



Facebook Yorumları